Ayzıt
Şiir, sevdiği kadını bütün yüklerinden arınmış hâliyle yanına çağırıyor; onun varlığıyla geceyi, hüznü ve kendi ruhunu güzelleştirmeyi diliyor.
Limiti tükendi gecenin
Bir miktar yıldız kalmış sadece
Üzerine güzelliğini kuşanıp gel
Gel seyre dalayım ay huzmesini
Tut bir ucundan gecenin loşluğunu
Aksın gitsin sabaha kalmasın tek bir hüzün
Fırlat at taşıdığın gereksiz duyguları
Sadece sen olarak gel bana bu gece
İlham getir bana gözlerinden
Getir bütün gülümseni
Yüreğini aç bana bütün içtenliğiyle
Gir yüreğime değsin bir kadın eli
Efsunla bu gece bütün benliğimi
Bütün benliğimle seninim bu gece
