Dilek
Bu metin, umudu küçük mutluluklara tutunarak arayan birinin aşkı bir sığınak ve anlam kaynağı olarak görmesi üzerinden, kaygı ve belirsizlik içindeki içsel bir yolculuğu anlatır.
Umut dallarından küçük bir mutluluk koparmaktı niyetim,
Kaderin sert rüzgârına inat,
avucumda bir parça güneş tutmak gibi.
Bundandır telvenin karanlığında seni arayışım,
Bir dilek tutup gözlerimin yıldızlarda takılı kalışı.
Uçsuz bucaksız gök sofrasında,
İsmine düşen ışık zerresini toplama telaşı.
Ve dilek kuyularında birçok bozuk paraydım,
"Ya tutarsa" diye dipsiz sessizliklere attığım.
Bir ağacın gövdesine binbir dua ile bağlanmış kanattım sana,
Türbe türbe sana koştu yorgun avuçlarım.
Kubbe altında seni sayıkladı, açık kalan yalnızlığım,
Ya papatyalar seviyor çıkmasaydı?
Tükeniyorken umutlarım,
Ne yapardım, hangi uçurumda soluklanırdım?
Aşkın olmasa, düşmek bile anlamsız olurdu;
Kirpiklerimdeki geceyi siler,
Güne, taş dağıtırdı ruhum...
