Etme
Sevilenin yokluğunda yazılan dizelerde, aşkın ağırlığıyla tükenen kalemin ve “gitmekle kalmak” arasında can yakan bir yakarışın şiiri.

Ne de güzel uyurdun dizelerimde şimdi
Mısralarımı ziyan ediyorsun, etme
Sanadır yazdığım her yazı, her şiir
Yokluğunla kalemimi tüketiyorsun, etme
Her kalp atışımda adın çıkıyor dilimden,
Gönül kapıma zincirler vuruyorsun, etme
Yokluğunda durmuyor akıyor gözümden
Sen göz pınarlarımı kurutuyorsun, etme
Sen sevdanın ağırlığını taşıyamaz, düşersin
Muhabbetimi çok yeğni alıyorsun, etme
Ben aşkın narında yanarken gülersin
Ateşimi seyredip susuyorsun, etme
Bu kadar yakışma yüreğimin yarasına
Sen yarayı sevdayla kanatıyorsun, etme
Sıkışıp kalmışsın gitmekle kalmak arasına
Beni kalışlarınla öldürüyorsun, etme





