Gözlerimde Kırk Harf Suskunluğu

Usul kanatlarıyla damlarımıza vuran tek gecelik yağmurlara soruyorum gideceğim adresleri ayak bileklerimdeki tüyleri meleklerin ahbapları gibi beni görmezden gelen kuş bakışı manzaram yeter dedi caddelerce -yüzümde hiç sararmamış güneş ortaklığı-artık öyle nihayet sende vardın içimde hiç yaşanmayacak o kente koşsam penceresiz kalacak karın masum soğuğu ruhumdaki yabancı çekiştirip dursun şimdi kalbini terk etmenin konsolunu okşar mı dersin babası olmayan adamlar yorgunluğunu işte önümüz güz yaşanmayacaklar da var giderek fazlalaşırken baktım kirpiklerinden silkeleniyorum kararsız bulutumun rengi şimdi sokaksız evlerdesin avucumda elleri üşüyen peri uğurla beni hem uyuyacak eşyalar da var odamızdaki şüpheden beri beni vurduğun silah hangi şiirimin cebinde ben neden dönüp arkama bakamıyorum uçuştu ay ve ışık başkasının belleğiyle