Gül
Şiir, yüzeyde değer verilen şeylerin ötesinde, gerçek sevginin ve özlemin yalnızca birine ait olduğunu vurgular.

Dağlar başında
Açan bir güneşsin,
Gülüm.
Az laf ederler,
Çok ezip geçerler.
Sevdiğini söylerler
Ama koparıp saçına koyarlar.
Süs püs olur ruhlarına.
Bir demet gönül,
Biraz da papatya,
Süs niyetine.
Az buz pullanıp
Satılır yine
Ticaret niyetine.
Kâr da etmez,
Pahalıdır sonuçta.
3 güle binden fazla para
Verilir mi hiç?
Sanıldığının aksine,
Ben gülleri sevmem aslında.
Hangi çiçeği sevdiğimi bilenler
"Gül" der.
Doğrudur,
Lakin ben
Tek Gül'üm için diğer güllerden vazgeçerim.






