Güneşli Bir Gece
Şiir, geceyi insanın iç dünyasını besleyen mahrem bir sığınak, gündüzü ise insanı tüm çıplaklığıyla or
Gece bir yudumluk tılsımlı hap
Gündüz güneşe kadim mihrap
Hutbe akıyor şakaklarından
Çoğalıyor dar sokaklarından
Dinleyen bir benim, bir de ağaçlar
Gündoğumunda nasihat başlar
Eşyayı keşfeder güneşin elleri
Aşikar eder kaybedenleri
Dünya, kurulalı beridir
Yanmak için döner etrafında
Güneşin cazibesi böyledir
Tahkir olur iltifatında
Güneş evimin üst katı
Gürültülü bir komşu gözlerime
Göklerde yürüyen kıvrak atı
Gezdiriyor benim yerime
Görür, görünürüm cismimle
Yalnız cismimle tanır beni
Yüreğimde çekilmiş pimle
Yamacına kalfa alır beni
Güneş gözlerime kanlı halat geriyor
Biçare hallerimi herkese gösteriyor
Fakat gecedir yatağım, çünkü gece
Bana mahrem güneşler veriyor
Geceyim, gecedeyim, çünkü gece
İnsan ırkına uzak bir memlekettir bende
Yatağıdır mahsulün, berekettir bende
