Şiir, çocuklukta geride bırakılan bir yurtla birlikte sadakatin, masumiyetin ve geri dönülmez bir kaybın sessiz acısını anlatır.
Şeyhan mezrasından göç ediyorduk
On bir yaşındaydım
Benimle yaşıt
Hınzır adında bir köpeğim vardı
Hınzır üç eşekten oluşan
Kervanımızı takip etti
Mezra gözden kaybolunca
Uzun süre arkamızda ağladı
Sonra doğduğu yere geri döndü
Kışa doğru mezraya gittim
Köpeğim Hınzır avludaydı
Bir kemik yığını
Ve sarı tüylerden ibaretti
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
