Hüküm Değil
Şiir, beğeniye değil hakikate yaslanan; acele hükümlerin, ehlileştirilmiş sözlerin ve saklanan çürümelerin arasından geçip, kalanlara kendi yankısını dinleten sabırlı bir direniştir.

Şair olmak bilinmek değildir.
Bazen fazla görmektir.
Ve haset,
itiraf edildiğinde değil,
saklandığında çürütür.
Hayatı tek nefes sananlar
aceleyle hüküm verir.
Çabuk bağırır,
çabuk alkışlar,
çabuk unutur.
Bazen uzatırsın.
Çünkü hayat
kısa konuşanlara
hesap vermez.
Bazı hakikatler
tek darbede ölmez,
uzadıkça kanar.
Kelimeler hizaya sokulmaz.
Terbiye edilmez.
Ehlileştirilen söz
artık söz değildir.
Sadece tekrar eder.
Şiir
beğenilmek için yazılmaz.
Razı gelmeyene yazılır.
Çağırmaz.
Ayıklar.
Bugün yazılan sözden
herkes payını alır.
Kimi rahatsız olur,
kimisi beşer olur.
İkisi de tesadüf değildir.
Geçen geçer.
Kalan, şiirde
sesin sahibini değil,
kendi yankısını duyar.






