Mescid-i Aksa'nın Gözyaşı

Bir taşın üstünde bin dua yankılanır, Gökyüzü eğilir, yürekler dağlanır. Ey kadim mabed, hüznün örtüsüyle, Rüzgâr bile ağlar minarenin sesiyle. Zincirler gölgene düşmüş, ey mukaddes mekan, Gecenin kalbinde saklıdır feryadın, iman. Bir çocuğun gözünde direnişin nuru, Bir annenin sessiz duasında umudu. Taş duvarların konuşur, her biri bir şahit, Her ezan, her secde, bir yemin, bir davet. Kanla yazılmıştır burda sabrın adı, Toprak kokar hala ilk secdenin tadı. Ey Kudüs, ey incinmiş kalbin eşiği, Her taşında peygamberlerin izi, nefesi. Yıkılsa da surların, yıkılmaz adın, Çünkü Allah korur, çünkü sen emanetsin. Bir gün, ey Aksa, ufkuna doğar sabah, Mazlumun duası boğar zulmü, günah. Ve o gün, minarelerinde yankılanır ses: “Hürriyettir Allah’ın vadettiği nefes!”