Ölümün Kıyısında
Ölümün zengin-fakir ayrımı yapmadığını, herkesi eşitleyen kaçınılmaz bir gerçek olarak insanlara ibret ve fanilik duygusunu hatırlattığı anlatılıyor.

Ölümü parçalara böldük,
Her şeyi paramparça ettiğimiz gibi.
Ölümün fakiri, zengini mi olur?
Kabristandaki mezar taşlarına bak,
Cenazeye katılan insan sayısına bak.
Heyhat ki ne heyhat!
O zaman net anlarsın.
Oysa ölüm hem güzel,
Hem de ibret alınması gereken bir eylem.
Musalla taşına bırakılan her mefta,
Biraz ben, biraz sen.
Her an gelebilecek bir ecel...
Heyhat ki ne heyhat!
Ölümün kıyısında,
Lâyemut sanılmak...
MUĞDAT ALADAĞ
13.08.2026





