Rosa
Kaybedilen birine duyulan özlem ve sevginin, her adımda ve her manzarada tekrar tekrar yaşanan derin etkisini anlatıyor.
0:00 / 0:51
Ne güzel kokuyor
ıslak çimen yeşili gözlerin.
“Gitti,” deriz ölenler için —
ölmesen...
ölme sen.
Ayaklarım sana dönüyordu,
tutup duruyordum onları;
kalbimi senden uzağa götüreyim diyordum.
Dönüp duruyordu sana —
acımasızdın.
Beklerdim,
gözlerim gökyüzünde,
sen doğunca rıhtımın eteklerinde
gözlerine dönerdim.
O vakit izler kalırdı gönlümde,
izler kalırdım öylece.
Bu şehrin bütün yokuşları sahile çıkar,
bütün deniz kıyıları
seni beklemek için var.
