İyilik, adalet, vicdan ve umudun yitirildiği bir dünyada insan, manevi bir enkazın altında yalnız ve çaresiz kalmıştır.
Yıkılmış bir enkazın altında insan...
Kayboldu iyiliğe dair ne varsa, Bir bir düştü değerler. Terk etti bizi adalet, Dumura uğradı umut.
Sessizliğe gömüldü vicdan, Merhamet çekildi köşesine. Kalabalıklar içinde yalnız kaldı insan,
Yıkılmış bir enkazın altında insan...
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
