Sessizliğin Ortasındayım
Sevdiğine duyulan derin özlem ve kavuşma umudunun, yokluğun acısına rağmen kalpte büyüyen bir aşka dönüşmesi anlatılıyor.

Sessizliğin ortasındayım,
Adın susmayan bir yara içimde.
Gece uzuyor sensizliğe,
Hasretin büyüyor kalbimde.
Seni özlemek, ağır bir gece,
Her yıldızda yüzünü arıyorum.
Uzaklığın dokunuyor ruhuma,
Ben sana yokluğunda sarılıyorum.
Bir yanım sana koşuyor hâlâ,
Bir yanım susuyor çaresiz.
Aşk dediğin biraz da beklemek,
Sevdiğini bilmeden, sessizce.
Gün gelir mi bilmiyorum,
Ellerin yeniden ellerime değerse…
Ben bütün suskunluğumu unuturum,
Yeter ki sen, “geldim” de.
Çünkü;
Aşkım, yokluğuna sığmıyor.






