Son Nefesin Öğüdü

Hayatın anlamını çözmeye çalıştığın her an biraz duraksayacaksın, evlat. Önce nefes alamayacaksın, yavaşça gidecek renklerin. Hayat neydi, kimeydi? Aşkın sahibi kimdi, hüzün sadece bize mi mühürlenmişti? Düşüneceksin evlat, film şeridi olacak kocaman hayatın, göreceksin. Düşmanını, biriciğini, tanıdığını, tanımadığını… Hepsine tekrar şahit olacak gözlerin. Hakkını yediğin, yalan söylediğin, yüzüne güldüğün, beraber uyuduğun… Kalbin sıkışmaya devam edecek. Önce nefesin terk edecek, ardından kalbin sevdiceğinin peşinden gidecek. Kapıda ağlayan bırakacaksın, belki arkandan gülen. İz bıraktığın anlar kimine sel olacak, kimine fıkra. Lakin sen, gitmiş olacaksın; kimine kavuşmuş olarak, kimine hasret kalarak. Gideceksin, evlat.