Teneşirde Adalet
Bu şiir, adaletin yozlaştığı bir dünyada insanın vicdanıyla yüzleşmesini ve gerçek hesaplaşmanın ölümle değil, adaletle mümkün olduğunu anlatır.
0:00 / 1:15
Teneşirde yıkanıyor adalet
Gassalın insafına bırakılmak ne acı
Bir kefene sarılmış suskunluk
Diller mühürlü, yürekler yaralı
Helallik bile sahte dudaklardan
Nefsine yenilmişlerin duası neye yarar?
Vicdan terazisi kırık bu çağda
Ölüm bile bazen adil olamaz
Bir ömür adalet arayıp
Son durakta sessizce yıkanmak…
İşte en çarpıcı mahkeme bu:
Savunma yok, hâkim yok, tek tanık vicdan
Toprak bile utanır bazen
İçine çektiği hak sahiplerinden
Teneşirde kanla değil
Adaletle yıkanmalı her beden
