Hasretin ve yokluğun içinde, sevgilinin yokluğundan kazanç sağlayan bir gönlün ironik duygusunu anlatan kısa bir şiir.
Özleminin bayiliğini almış,
Tacirim!
Sattıkça,
Yokluğunun sermayesi artıyor.
Sensizliğe dair her ne kadar duygu varsa zenginleşiyor.
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
