Adı Konmamış Bir Aşkın İç Monoloğu
Bu metin, karşılığı bilinmeyen bir sevdanın, adı anıldığında susan diliyle, gidenin ardında biriken sessiz ve sahipsiz bir aşk itirafıdır.
Gözüm görüntüne,
Kulağım sesine hasret.
Ya dilim,
Adın değdi mi?
Lâl olur adeta.
Aşkının verdiği heyecan,
Sevgin tarif edilemez sonucu bu.
Aklımın bir köşesi.
Kalbimin en geniş yeri,
Sevgine tahsis edildi.
Ne bekliyordun?
Gel kurul hadi baş köşeye.
Sevene söz kifayetsiz.
Gece ise gündüze dönmüyor sensiz.
Kalemim dile gelmez sebepsiz,
Öznesi gizli,
Meçhul soyadın,
Adınsa isimsiz.
Hayalime geçmiyor
Sözüm.
Hem gerçekte hem düşte,
Seni arar gözüm .
Bulunmaz bu muhabbete bir çözüm.
Aşkın tarifi olur mu bilmem.
Reçetesi yok,
İlaç kâr eder diyemem .
Sen varsan eğer bırak böyle kal.
Derdim ol şifa neyim de istemem.
Beni bilsen de bilmesen de,
Sevsen de sevmesende,
Yaşayacaksın her daim bende,
Haberin yokken senin.
Ben sessiz hikâyeler biriktirdim seninle her yerde.
Ne yazık ki, giderken unutmuşsun kendini de beni de.
