Çarmıha Gerilmiş Bir Ömür-Biz
Kendi yurdunda bile yabancılaşan bir ruhun, başkaları için yaşarken kendi sevda ve umudunu yitirmesinin hüznü anlatılıyor. 🌫️
Mülteci bir rüzgâr gibi estik
Kendi coğrafyamızda
Duygularımız muhalif
Sevdalarımız konuktu yüreğimize
Hiçbir şeyimiz olmadı
Bir şeyimiz olsun istemedik
Yarınlı zarfların
Biz anlatan özneleriydik
Hep verdik
Dara düşmüşlere yardım eli olduk hep
Şimdi zor geliyor
Uzanan elleri tutmak
Utanıyoruz yüreğimizin sesinden
Alışmamışız sevdanın
Umut devşiren türkülerine
Ben taşıyan cümleler
Yedi kat yabancı geliyor bize
"Ben" bir eski konak
Yerle yeksan olmuş içimizde
Çarmıha gerilmiş bir ömür
Kavgalara adanmış bir sevda
Tuz basılmış yaralar diyarındayız
Güze dönen güller avutuyor bizi
Bir sevda öyküsünde
Çözüme ulaşmamış düğüm gibiyiz
Döner mi mevsimler ilk yaza
Karanfil kokar mı gözlerimiz bilinmez
El için ağladık
Bedeli gözümüz müdür bilinmez
Görünen o ki
Cemre düşmemiş daha
Suyumuza toprağımıza
