Asımoğlu
İnsanın kaçınılmaz faniliğini ve ölüm karşısındaki unutuluşunu çarpıcı imgelerle anlatan hüzünlü bir hatırlatmadır.

Asımoğlu Unutulacaksın Ey Ademoğlu!
Bir sabaha kalmadan;
7'si, 40'ı, 52'si demeden;
"Ah şu Garip de Yaşasa idi Hayatını Şuncacık..." demeden
Kopacak ipler
Birer birer
Dört nala
At gibi.
Bir pıtırcık gelecek arkandan.
Oğlun mu?
Kızın mıdır?
Yahut
Vahalı yüreğine su serpen
Eşin midir?
Gitti şimdi,
Gidiyor
Ve gidecek.
Gitmeye
Devam edecek.
Üstat Âkif anmış
"Asımın nesli..."
Deyu.
Amma ve lâkin
İp asılır boynuna,
Sarılır bir bülbül gibi
O celladın koynuna.






