Benim Dünyam Benim Mülkiyetim

“İnsanın kendiyle baş başa kalması ne güzel mülkiyettir” Sokrates’in bu anlamlı sözü hakkında konuşalım istiyorum biraz. Kendi iç dünyasına sahip çıkmak, dış dünyanın karmaşasından uzaklaşıp insanın kendini dinlemesi, en değerli şeydir. Çünkü dış varlık ve etkilerin hepsi geçici ve el değiştirebilirken, insanın kendi ile baş başa kalması gerçek bir özgürlük ve sahipliktir. Bu içsel zenginliktir.Bu kendi kendine yetebilme halidir.Ve bu ruhsal bağımsızlığın en büyük sembolüdür.Yani diyor ki “Ancak herkes sustuğunda insan kendinin sahibi olur.” Sen hiç kendinle gerçekten baş başa kaldın mı sevgili okurum? Yalnız kalmaktan bahsetmiyorum.Bedeninle, ruhunla, zihninle ve hissettiğin tüm hücrelerinle sen hiç kendinle baş başa kaldın mı? Aynaya bakmadan kendini görebilmek, kalabalığın içinde kendine dönebilmek ve içsel sesini susturmadan dinleyebilmek… Dünya dönüp durur, insanlar gelip geçer, eşyalar yıpranır ve tüm ilişkiler değişir.Ancak insanın kendi ile kurduğu bağ tüm bu gelgitlerin içinde sapasağlam kalabilirse kişi kendine içsel bir ev inşa etmiş olur. Kendinle baş başa kalmak; gürültüden uzakta, tüm seslerden kendini soyutlayarak kendini duymaktır.Bu yüzden ne ev ne de ölçülebilir bir varlıktır en iyi mülk.Kendi içsel dünyanı kurabilmek ve burada huzuru, mutluluğu bulmaktır.Buraya kimsenin eli yetişemez, kimse müdahale edemez.Buranın tek sahibi sensindir.Ve senin iznin olmadan kimse yıkıp dökemez. Bunu hissedene kadar denemeni öneririm.Ve bir gün bu içsel dünyanda mutluluğu yakalarsan bunu kimsenin bozmasına izin verme.Çünkü hiç kimse sonsuza kadar hayatında kalmaz.Kendi öz benliğin dışında. Ve seni koruyacak, kollayacak olan en önemli unsur yine bu öz benliğindir. Dünya ancak insanlar içsel huzurunu tek tek bulduğunda huzura erecektir.Ve diliyorum ki senin içsel yolculuğun sana en güzel farkındalıklarla gelir. Sevgilerimle…