Çok Olun Çocuklar
Şair, çocuklarına seslenerek tüm yaşamı boyunca onları kötülüklerden ve acılardan korumaya çalıştığını, bunun uğruna kendi acılarını içine gömüp fedakârlık yaptığını anlatmaktadır.
ÇOCUKLARIMA
Özlem özlem size aktım
Asi bir ırmak tadında
Bulandı bazen suyum
Taştan taşa çalarken başımı
Çalılar dolaşmadım
Dalaştım hep itlerle
İstedim ki sileyim süpüreyim
Suları kirleten her şeyi
İstedim ki
Beyaza kesen her şeyi
Size getireyim
Ya ben şimdi
Nasıl anlatayım Irmakların kuruduğunu
Ormanlardan yadigâr
Çöller kaldığını
Ya ben şimdi
Nasıl önünüze sereyim
Mağlup kentlerin
Yağmalanmış utancını
Düşleri talan
Umudu yalan bir ömürden
Ne vereyim sizlere
Babalık dedikleri yavrularım
Parça parça olmaktır
Yepyeni bütünler için
Ve ağlayabilmektir
Küçüklerle bir olup büyümek için
Yaşadıklarım yavrularım
Üst üste koydu
Ne varsa acıdan yana
Ayrılıktan
Ölümden yana
Ve ben biriktirip
Tüm acıları
Bastım bağrıma ki
Sizden uzak dursunlar
Kirletmesinler diye sevincinizi
