Bir anne figürünün, hüznü sevgiyle dönüştürüp hayalini ve kalbini bulutlara emanet ederek bebeğine gönderdiği şiirsel bir şefkat anı betimleniyor.
gözlerinde grisi akşamın
ellerini uzattı bulutları yakaladı incitmeden
sevgiyle hüznünü okşadı
sonra en mavisini seçip içlerinden
düşsel fesleğenler bindirdi üzerine
ve bir köşesine
kalbini iliştirdi
narince öptü
ellerini araladı
bulutlarla bebesine gönderdi
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
