Nehir
Sürgün bir kentte, kalbi geçmişin zarafetiyle atan bir şair; yalnızlığın, yozlaşmış aşkların ve ulaşılamayan bir baharın karşısında yüreğine ağlamayı emrederek hayatta kalmaya çalışıyor.

Bir sürgün kentinden
Yazıyorum sana
Ağla yüreğim diyorum
Ağla ve haykır yalnızlığını
Hoyrat ellerde
Hırpalanıyor sevdalar
Aşklar aids virüsü
Taşıyor barlarda
Ağla yüreğim, diyorum
Çünkü diyorum
Çünkü sen
Klavyeye yenik düşen
Bir dolmakalem zarafetisin
Ve gürültülü bir yalnızlıksın
Daktilo tuşlarında
Ağla yüreğim diyorum
Ağla ve sustur kimsesizliğini
Bir sürgün kentinde
Bir sürgün kenti gibi yüreğim
Bütün kapılar kapalı memlekete
Dağların ötesinde kalmış bahar
Ve dağların ötesinde
Saklı yeşil
Gülüşün dağların ötesindeki bahar
Ve yüzün dağların ötesindeki yeşil
Günler tatsız
Haftalar kekremsi burada






