İnsan
Güç, ihtiras ve kontrol arzusunun insanı hem dış dünyaya hem de kendi iç dünyasına karşı yıkıcı bir şekilde dönüştürmesini; sonunda ise kişinin kendi hayatını bile “zindana” çevirerek kendi kendini mahkûm etmesini anlatan karanlık ve metaforik bir şiir.
Tüm zalim düşmanlarını ihtirasla hakladı
Sille yedi gündüzden, geceyi yumrukladı
Bir nadide hevesle birikti yapraklar önünde
Gülleri derledi, dikenleri kokladı
Beyaz sakallar biçti kıdemli çocuklara
Bir deli gömleği uydurdu kelimeler üzerine
Azap yüklü yüklemler ekledi ufuklara
Taze vaadler türetti fikirlerin yerine
Sıfırı tüketmek için hatıralar topladı
Yok rengini bulmak için hep siyahı yokladı
Hayatı zindan etti, kendini tutukladı
Silinmez izler bıraktı karalı defterine
