İzbe Bir Yol

İzbe bir yol,
Gitmek kendinden öte,
Belki de bir is kokusunun üzerine,
Kendine doğru, kaçarcasına,
Ahraz bir dilde sevmek dedikleri,
Ezbersiz bir şiiri sever gibi,
Bazı hudutsuz düşlerin,
Ne kadar çıkmaz sokağı varsa,
O kadar gidiyor insan,
Mabedine, öylesine mabedine,
Bilinmez, dibi bilinmedik kuyuların,
Baharı misafir eden bahçesinin dili
Susmaz her çehre, susmaz her cümle,
Ve ay doğuyor gecenin ilk ışıklarında,
Çağlalar çatlıyor ağaç dallarında,
Bitiyor bahar dedikleri, savuruyor çiçeklerini,
Haylaz gülüşler çevrelenmiş suratlarda,
Kiminin dilinde avu, kiminde tatlı bir sokum,
Sofrası haram olan ile helal olan bir değil,
Geçiyor zaman kocayarak, geçiyor,
Ah' sız yaşanmıyor ömrübillah,
Kimsenin günahını almadan ölmüyor kimse,
Hiç kimse...