Pembe Palto
Şiir, yaşamın acı, yalnızlık ve umutsuzlukla örülü yolculuğunda insanın bekleyişini ve varoluşsal yükünü lirik bir dille anlatır.
0:00 / 1:12
Bir odanın karanlık köşesinde saklıydı nemli o ses,
Bileklerimden damlıyordu piyanonun tuşlarına damlayan o su,
Ayıp değildi bu, yaşamak gibi, ölmek gibi bir şey oldukça koyu,
Bir kar topu gibi büyüyordu, boğazına kadar soğuğa batmış o adım,
Bir sabırsız duruşun, arsız gülüşünde aydınlanıyordu o beklemek dedikleri,
Yol ağır bir izdüşüm hali ile göklere serili, ve esen yelden bir haberdir yağmur,
Ah etmenin fayda etmediği zamanlardayız yürü bre yol,
Çıkmaz sokak gülüşleri yüzü kapı duvar eshamesi okunmaz tebessümün,
Bize göre yaşamak dedikleri hak ediş bir acının pembe paltolu yalnızlığı idi...
