Kanarmış İnsan
İnsanın sevgi, hata ve acı içinde kendi yaralarını büyütüp yine de umut arayan çelişkili doğasını anlatan bir sorgulama.
0:00 / 1:23
Severmiş insan,
çıkarırmış en masum yanını cebinden,
koyarmış masum dediği avuçlara.
Koşulsuz, çıkarsız çıkarmış kalp yolculuğuna.
Anlarmış hatasını, bildiğini sandığı sokaklarda kaybolduğunda.
Kanarmış insan,
yine de kaşırmış yarasını kanata kanata.
Acımasın kimse istermiş,
kendi yarası geçmeden daha.
Kana kana içermiş insan
o bilindik yalanları,
yüzyıllık susuzluğu geçsin diye.
Boğuluncaya dek yalanlara.
Herkes aynıymış bu dünya masalında;
kiminin gökyüzü ışık, kimininki karanlık altında.
İnsanmış adı; en vefasızın da, vefa dilenirken ağlayanın da.
