Kayıp Sevda
Yoğun bir özlem, imkânsızlık ve içsel sıkışmışlık içinde sevgiliye duyulan derin ama ifade edilemeyen aşkın, karanlık bir atmosferde şiirsel bir çığlığa dönüşmüş hâli.
Karanlık ve kirli bir gece
Akıyor avuçlarımdan
Hüzün artığı yalnızlıklar
Doldurmuş gözlerimi
Yasak bir iklimin hükmettiği
Kayıp bir coğrafyada
Zor bir sevda içinde
Biraz suskun
Biraz hüzne eş
Yorgun ve bunalmışım
Hani labirentte çıkış ararsın
Ve her bulduğun çıkışta
Umutsuzluğa eş olursun ya!
Beni bu bunaltıdan çıkaracak olan
Ey Sevgili
Ey canımın can yoldaşı
Adını söyleyemem ki
Bağıramam ki seni sevdiğimi
Kayıp coğrafyalarda
Sevdalar da kayıptır çünkü
Karanlık ve kirli bir gece
Akıyor avuçlarımdan
Ve sana dokunmak yasak bana
Yasak bana seni sarmak
Peki ya!
Nasıl yaşar bir insan
Özlemle kavrularak
Ekmeğin buğusu içini yakarken
Nasıl yaşar aç bi-ilaç
Ey sevgili!
Başkentimi bulmuşum
Ama ülke kayıp
Bir kez of çekmişim
Ama karşıda dağ yok
Ve sen deyince içim aydınlanıyor
Biz deyince hüzne duruyor umutlar....
