Keşkelere Asılı Kaldım

Bugün, yine bir yaramdan bahsetmek istiyorum. Mücadele etmeyi bilmeyen, savaşmayı bilmeyen bir adam olarak; hayatla mücadelem, sanırım onun kollarında başladı. Ondan öncesi ne direnecek gücüm ne de mücadele edecek takati kendimde bulamıyormuşum. Bakışları; beni hayata bağlayan, hayat dinamiklerimi oluşturan temel taşlarımmış… Kaybettiğimde anladım.. Birşeyin kıymeti, neden kaybettikten sonra bilinir ki? Anı yaşarken, kıymet bilmek bu kadar zor olmasa gerek. O an yaşadığım bütün güzelliklerin kıymetini kaybettikten sonra anlayan ben; şimdi pişmanlıklarımla yaşamayı öğrendim. Bazen, keşke; keşke dememek için o ana dönmek istersin… Keşkelerle dolu bu ömrümde, keşke onu itmeseydim, keşke elimde tutmayı başarabilseydim ve keşke gitmeseydi… Hayata yüklediğim anlamı sorguluyorum. Ailesi, birkaç dostu ve ondan ibaret hayatımda, kıymetli şeylerin ne kadar az, ne kadar nadir bulunduğunu sorguluyorum. Şimdi aklımda sadece “o”. Kelimelerle arası pek iyi olmayan ben, aklımda o varken bir şaire dönüştüğümü farkettim. Gülüşüyle dünyanın en güçlü adamı yaptığı ben, şimdi onsuzluğu yazan aciz bir yazara dönüştürdü. Şimdi bir dere kenarında, onu düşünüp, onu yazarken buldum yine kendimi. Hayatın yükü omuzlarıma düştüğünde, yüzümdeki tek gülümsemenin sebebi hep oydu. Şimdi tutunacak ne bir dalım kaldı, ne de yüzümü güldürecek bir kadın. Onu çok sevdim ama kıymet bilemedim. Keşkeler gerçekten keşke olmasa hayatımızda. Şimdi keşkelerin içinde boğulurken buluyorum kendimi… Şimdi her kadını ona benzetmeye uğraşıyorum, gördüğüm her kadında onu arıyor, aradıkça bulamıyor ve keşkelerimin çok daha artmasına sebep oluyorum. Keşke seni sevebildiğim gibi, herhangi başka bir kadını daha sevebilsem. Birşeyler bir kere yaşanır, diğerleri tekrarı olur. Ben ne tekrarını yaşamak istiyorum ne de o duyguya benzer bir duygu. Ben sadece onu, onunla yaşadığım o güzel duyguyu istiyorum. Ne kadar istersem isteyeyim geçmişe dönemeyeceğim. Aynı duyguları, aynı hislerle yaşayamayacağım. Umarım şifa bulur onu içimden ameliyatsız atabilirim. Umarım…