Küçük Bir Yıldızın Kalbi

Bir çocuğun kalbi bazen göğe sığmaz. İçinde görünmeyen ama hissedilen bir fırtına taşır. Adı ne olursa olsun, O fırtınanın ortasında küçük bir yıldız gibi parlar umut! Sessiz ama inatçı, Kırılgan ama sonsuz. Her adım, Bazen rüzgâra karşı atılan bir dua gibidir. Yine de yürür yüreğiyle, Düşse de kalkar hayâliyle, Çünkü bilir, İnsanı güçlü yapan Bacakları değil; Dayanmayı öğreten yaralarıdır. Kollar yorulabilir, Kaslar soluklanabilir ama çocukların gülüşleri asla eksilmez gökyüzünden. Onlar bilir ki, bazen en büyük kahramanlık hayatı olduğu gibi kucaklayıp “Ben buradayım” diyebilmektir sessizce. Gecenin karanlığında bile yıldızlar onların omzuna dokunur, gökyüzü eğilir, fısıldar: “Yorgunluğun bir hikâye, umudun bir zafer olsun.” Ve sen, küçük yürek! Gücün, Kasların da değil, ışığındadır. Adımların azalsa da, İzlerin çoğalır dünyada. Çünkü sen, kırılmayan bir sabrın, susmayan bir cesaretin en güzel adısın.