Sevgi bulamadığı bir şehirde, soğukluk ve yabancılık hissiyle kırgınlığını dile getiren bir iç döküş.
Özlememişim bu şehri,
soğuk davranıyor yine bana
Zangır zangır dişlerim titreyerek
yürüyorum yağmurunda
Losyonumsu iğrenç kokusu
üzerinden gitmemiş hâlâ
Emin ol zerre sevilmezdin
orta yerinde Anıtkabir olmasa
Mahçup duruşun bile palavradan,
utan kendinden Ankara
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
