Neden burada kaldım değil, neden gitmesi gerekiyor?
Kendini suçlamak yerine, gitmesi gerekenin gitmesine izin verip, kendi değerini başkalarının görme kapasitesiyle ölçmeden yoluna devam etmelisin.
0:00 / 2:28
Neden burada kaldım değil, neden gitmesi gerekiyor?
Geçmişimizden bugünümüze, toplumdan aileye kadar bize dayatılan suçluluk hissi…
Vazgeçilmişlik,eksiklik. O kadar sorgularız ki kendimizi, biz neyi eksik yaptık?Aslında ben onu sevmiştim,aslında ne diyorsa onu da yapmıştım,ben ona kendimden fazla değer vermiştim.Neden gitti? Neyi eksik yaptım? Bu sorgu yağmurunun içinde boğarız kendimizi. Belki de eksik değil fazla yapmış olduğumuzdan dolayı bu noktada olduğumuzu düşünmeyiz ama. Kendimizden çok ödün verdiğimiz için gitmiş olabileceğini düşünmeyiz hiç. Karşımızdakine değer verirken, kendimizi değersizleştirdiğimizi unuturuz.Ya da bizi bırakıp gidenlerin arkasından bakarken,neden biz orada kaldığımızı sorgular dururuz. Aslında belki gitmesi gerekiyordur.Belki bizim hayatımızdaki rolü o kadardır.Düşündüğümüzde,gitmese de hiçbir şey değişmeyecekti muhtemelen.Ama bunu düşünmeyip neden orada bırakıldığımızı düşünüyor olmamız bile aslında kendimizi değersizleştirdiğimizdendir. İnsanlar hayatımıza girer ve çıkarlar.Bize düşen gitmesi gerekeni vaktinde özgür bırakmaktır. Yoksa biz de hiçbir zaman özgür hissedemeyeceğiz.Varlığımız herhangi birinin varlığına bağlı olmamakla birlikte güzelliğimiz kimsenin bizi beğenmesiyle orantılı bir durum değildir.Biri ile kendimizi tamamlanmış hissedemeyiz.Biz tamamlanmış bir insan olduğumuzda,karşımızdaki insan da tamamlanmış ise sağlıklı bir ilişkimiz olur.Sen birinin seni tamamlayacağını düşünüyorsan şunu bilmelisin.Hayatımız boyunca karşımıza bir çok insan çıkıyor.Geliyorlar ve gidiyorlar.Hayatın boyunca kaç kez eksildiğini tahmin et. Hz.Mevlana’nın bir sözüyle yazımı bitirmek istiyorum. “Ne olursan ol,Göründüğün kadarsın. Nasıl görünürsen görün;Karşıdakinin seni gördüğü kadarsın ..” Burada aslında karşındakinin görme kapasitesinden bahsediyor bana göre.Yani sevgili okurum, sen ne yaparsan yap, istediğin kadar çabala, karşındaki seni ne kadar görebiliyorsa onun için o kadarsın. ve sen, seni görmek istemeyen herhangi biri için vaktini harcama…Yolun seni gerçekten görebilenlere denk gelsin. Sevgilerle…
Vazgeçilmişlik,eksiklik. O kadar sorgularız ki kendimizi, biz neyi eksik yaptık?Aslında ben onu sevmiştim,aslında ne diyorsa onu da yapmıştım,ben ona kendimden fazla değer vermiştim.Neden gitti? Neyi eksik yaptım? Bu sorgu yağmurunun içinde boğarız kendimizi. Belki de eksik değil fazla yapmış olduğumuzdan dolayı bu noktada olduğumuzu düşünmeyiz ama. Kendimizden çok ödün verdiğimiz için gitmiş olabileceğini düşünmeyiz hiç. Karşımızdakine değer verirken, kendimizi değersizleştirdiğimizi unuturuz.Ya da bizi bırakıp gidenlerin arkasından bakarken,neden biz orada kaldığımızı sorgular dururuz. Aslında belki gitmesi gerekiyordur.Belki bizim hayatımızdaki rolü o kadardır.Düşündüğümüzde,gitmese de hiçbir şey değişmeyecekti muhtemelen.Ama bunu düşünmeyip neden orada bırakıldığımızı düşünüyor olmamız bile aslında kendimizi değersizleştirdiğimizdendir. İnsanlar hayatımıza girer ve çıkarlar.Bize düşen gitmesi gerekeni vaktinde özgür bırakmaktır. Yoksa biz de hiçbir zaman özgür hissedemeyeceğiz.Varlığımız herhangi birinin varlığına bağlı olmamakla birlikte güzelliğimiz kimsenin bizi beğenmesiyle orantılı bir durum değildir.Biri ile kendimizi tamamlanmış hissedemeyiz.Biz tamamlanmış bir insan olduğumuzda,karşımızdaki insan da tamamlanmış ise sağlıklı bir ilişkimiz olur.Sen birinin seni tamamlayacağını düşünüyorsan şunu bilmelisin.Hayatımız boyunca karşımıza bir çok insan çıkıyor.Geliyorlar ve gidiyorlar.Hayatın boyunca kaç kez eksildiğini tahmin et. Hz.Mevlana’nın bir sözüyle yazımı bitirmek istiyorum. “Ne olursan ol,Göründüğün kadarsın. Nasıl görünürsen görün;Karşıdakinin seni gördüğü kadarsın ..” Burada aslında karşındakinin görme kapasitesinden bahsediyor bana göre.Yani sevgili okurum, sen ne yaparsan yap, istediğin kadar çabala, karşındaki seni ne kadar görebiliyorsa onun için o kadarsın. ve sen, seni görmek istemeyen herhangi biri için vaktini harcama…Yolun seni gerçekten görebilenlere denk gelsin. Sevgilerle…
