Saçları Deniz Kokardı
Deniz kokulu saçlarıyla uzaklığımı bile kendine çeken o kişinin, kalbimde hep aynı kıyıya ulaştıran unutulmaz bir yol olduğunu anlatan bir metindir.
0:00 / 1:07
Saçları deniz kokardı,
Gizli bir akşamın en sessiz yerinde. Dalgalar çekilirdi omuz başlarına,
Ben susardım.
Suskunluğumun içinde tuzdan odalar kurulur,
Her odada ismini unutan bir rüzgâr dolaşırdı.
Saçları deniz kokardı.
Bir kıyının yalnızlığı gibi ağır,
Bir martının kanadına sinmiş göç isteği gibi uzak.
Ne zaman yüzüme bassa gölgesi, Kalbimde sakladığım kırık pusulalar, Birdenbire aynı yeri gösterirdi,
Ona varan yolu.
Saçları deniz kokardı.
Belki de o yüzden her dokunuşunda, İçimde köpüren bir dalga olurdu.
İyi ki hiç durmayan,
İyi ki hep kıyıya ulaşan.
Ve ben Ne kadar uzaklara savrulsam da Unutamazdım.
Deniz, en çok ona yaklaşınca mavi olurdu.
