Salvo Yapıyor Gönlüm 10

salvo yapıyor gönlüm
bir tırtıl koza örüyor içimde
hüzünlü şarkılarla büyüyor çocuk
sağ kalıp kozadan çıkabilirse eğer
bilirim ki her an yüz yüze ölümle
bir renk kartelasıyla kanatlanıp
özgür bir kelebek olarak ölecek
lâkin bir insan ömrüne değer
zamanın hızından hızlı
o birkaç hiçlik gibi günde
salvolarımın izini bırakacak çiçeklere

salvo yapıyor gönlüm
güneş çekildi çoktan sularla birlikte
görülmüyor ufkun sonu
bir mermi soğukluğu tenimde
vurduğum her hedef aslında içimde
kuşatılmış ruhumun kırılmıyor zincirleri

salvo yapıyor gönlüm
hatıralar birer birer siliniyor zihnimden
şimdi her atışım bir veda
her salvom biraz daha hiçlik
kırık kalbimden boşalan gece
yutuyor bütün renkleri

salvo yapıyor gönlüm
ne zaman terk etti merhametsiz vicdan
mazlumun kifayetsiz cephesini
geride ne bir umut kırıntısı
ne bir ışık sızıntısı
sadece salvoların şiirlerimdeki o metruk
kayıtları
gönlüm bir kara delik
yutuyor kendi sesini
savurdukça salvoyu kesiliyor zamanın nefesi

salvo yapıyor gönlüm
salvoların niye diye sorma bana
karanlığı kusmak içimdeki
isabetli her hedef zaten kalbimden bir parça
geri dönüşü olmayan o toprak yoldayım
gri bir toz bulutu yükseliyor benliğimin
üzerinden
salvolarla kalkan toz toprak üzerime yağıyor

çözemiyor yaşlı zihnim ah
o aşikâr bilmeceyi
kendi sesini boğuyor her yaylım ateşim
nişan almadan salvoluyorum artık
geriye sadece hiçliğim kalsa da
o yaşlı genç kelebek
tüketinceye kadar hayatı
salvalomaya devam edecek
ve sonunda gönlünü teslim edip çocuklara
rengârenk bir alfabe bırakarak
veda edecek

29 Mart 2026