Vaveyla

Geceye düştü bir ince sızı, Rüzgar değil bu, Bir yürek yangını… Issız sokaklarda yankılandı Adını bilmediğim bir vaveyla. Bir annenin duası mıydı? Bir çocuğun uykusunda kırılan düşü mü? Yoksa içimde gizli tuttuğum O eski suskunluğumun Kırık yankısı mıydı? Sustukça çoğaldı sesler, Geceler anlattı beni, Gölge gölge… Ay sustu, yıldızlar kördü, Ve ben, Yüreğimde biriken o son kelimeyle Tutundum sabaha: Vaveyla. Yalnızlığın da dili varmış, Ve ben o dili ezberledim Ne zaman sustumsa, İçimde bir dünya bağırdı. O dünya sensizdi, O çığlık bendim. Va Vey La.