Yalnızlık Yol Arkadaşım
Bu şiir, yıkıcı bir aşkın ardından ayakta kalmaya çalışan bir kalbin, yalnızlığı kabullenişini ve umudunu tamamen yitirmeyişini anlatıyor.
Bizi yine yaktın, yıktın.
Ama kalbim dimdik ayakta.
Nasıl bir sabır bıraktın?
Küllerimiz hâlâ havada.
Tenine yabancı kaldım,
Hiç aramıyorum varlığını.
Sanırım artık alıştım;
Yalnızlık, yol arkadaşım.
Kalbim, yolda kalmış bir yolcu;
Bekliyor seven birini umutla.
Zihnim, aşka kanmış bir çocuk;
Yaşananları oyun sanıyor,
Yaşananları ders sayıyor.
