Yangın yeri ömrümüz
Ömrü, örtbas edilmiş bir suçun mağdurları gibi yanarak ve üşüyerek, bulmakla yitirmek, düşmekle tutunmak arasında ince bir sırat üzerinde yürümeye benzeten bir varoluş sızısı.

Örtbas edilmiş bir cinayetin
Maktulleriyiz aslında
Don vurmuş meyveler gibi
Kaldık dalımızda
Toplasalar
Tadımız kaçmıştır
Toplamasalar
Adımız yok
Hasat mevsiminde
Hazandır yaşadığımız
Yani sevdiğim
Bir yangın yeridir ömrümüz
Bulmakla yitirmek arasında
Mevsimini yitirmiş
Göçmen kuşlarız aslında
Mart soğuğu
İşlemiştir ciğerlerimize
“Hükümlü mektubu görülmüştür” ile
Eylül vurmuştur
Sol yanımıza
Uçsak
Ayaz keser soluğumuzu
Uçmasak
Kor ateşlerde yüreğimiz
İlkyaz ortasında
Zemheridir yaşadığımız
Yani sevdiğim
Bir Sırat Köprüsüdür ömrümüz
Düşmekle tutunmak arasında






