Sevdiğinin geçip gidişiyle, sokak da insan da aynı anda kararmış; geriye tanıdık bir yalnızlığın gölgesi kalmıştır.
Bir sessizlik geçti sanki sokağımdan.
Uçan kaçan konuşan ne varsa sustu kaldı.
Ve sonra aniden karanlık indi perdelere
Görünür ne kadar renk varsa gözlerimin önünde gölgesi kaldı.
Sokağımdan geçen sendin biliyorum
Ve ben bu yalnızlığı nerde görsem tanıyorum.
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
