Kendi Işığını Yak
Gidenlerin bıraktığı boşluğa rağmen kendi ışığını yeniden yakıp güçlenen insanın, aslında her zaman yeterli ve değerli olduğunu anlatan bir metin.

Birileri gittiğinde, aslında gitmiyorlar. İçimizde bir yerlerde kalıyorlar. Bazen bir kokuda, bir seste, bir gülümsemede...
Onlar gittikten sonra, biz kalıyoruz ve onların bıraktığı boşluğu doldurmaya çalışıyoruz. Ama bazen, o boşluk öyle büyük oluyor ki, sanki hiçbir şey onu dolduramayacak gibi geliyor.
İşte o zaman, biz kendi gücümüzü hatırlıyoruz. Kendi ışığımızı yakıyoruz ve o ışık, karanlığı aydınlatıyor.
Biz, onların gidişinden sonra, daha güçlü, daha cesur, daha özgür oluyoruz.
Unutma, senin değerin, senin ışığın, senin gücün... Bunlar, kimsenin elinden alamayacağı şeyler.
Sen, "Senin en iyi versiyonunsun ve sen, her zaman yeterlisin!"






