Muallim İsmail Hakkı Bey - "Fikrimin İnce Gülü" Şarkısının Hikayesi

Osmanlı’nın son döneminde, İstanbul’un taş sokaklarında doğdu bu şarkı. Sözlerini yazan şair, sevdiği kadını kaybetmişti; kaybetmek derken, ölüm değil… hayattaydı, ama artık “başkasının”dı. İkisi de birbirine delicesine aşıktı, fakat gurur ağır bastı. Kadın evlendi, adam sustu ve bir gün, Boğaz kıyısında yürürken o cümle geldi diline: “Fikrimin ince gülü, kalbimin şen bülbülü…” Bu sözlerle başlayan şarkı, yıllar içinde sayısız kez söylendi, her kuşak bir başka tonda hissetti. Ama kimse bilmedi ki, bu şarkının içinde bir yarım kalmış aşkın küllerinden doğan dua yatıyordu. Adam hiçbir zaman adını anmadı o kadının; çünkü bazı sevgiler söylenmez, sadece yaşanır ve sonra bir şarkı olur. Fikrimin ince gülü Kalbimin şen bülbülü Fikrimin ince gülü Kalbimin şen bülbülü O gün ki gördüm seni Yaktın ah yaktın beni O gün ki gördüm seni Yaktın ah yaktın beni Gördüğüm günden beri Olmuşum inan deli Gördüğüm günden beri Olmuşum inan deli O gün ki gördüm seni Yaktın ah yaktın beni O gün ki gördüm seni Yaktın ah yaktın beni Ateşli dudakların Gamzeli yanakların Ateşli dudakların Gamzeli yanakların O gün ki gördüm seni Yaktın ah yaktın beni O gün ki gördüm seni Yaktın ah yaktın beni