Poem Zero
Şiir, aşkın kaybıyla sensizliği ölümcül bir hastalık gibi yaşayan, inancını sevdiğine bağlayıp onu yitirince yalnız ve kaçınılmaz bir sona yürüyen bir ruhun son itirafıdır.

bir kadın
bir yılanın düşlerinin toplamından
daha fazla ne olabilir ki?
bu sefer kesin ölüyorum işte
röntgen yanılmıyor
hastanede doktorlar
meyhanede garsonlar
ve de benden sonraki aşklarında korsanlar
bunu anlamayacak
ölüm haklı...
ben
seni güzel şarkıların başındaki sol anahtarına götürmek istedim
sana, seni acıtmayan nesneler almak istedim
ben seni, seni görmemiş ülkelere götürmek istedim
benim seni istemem bir din oldu
ama ben uzaklarda o dinsiz öleceğim
röntgen yanılmıyor
sensizliğin kanseri haklı
aşk bitti...






