Yarım Kalan Hayallerin Gölgesinde

Yaptığımız öyle çok hata var ki… Belki de en büyüğü, başarı sandığımız şeylerin peşinden gitmemek. Peki bizi ayakta tutan, gerçekten başardıklarımız mı, yoksa yarım bıraktıklarımız mı? Bir düşünelim: Nelere adım attık da yolun ortasında geri döndük? Kaç hayalimize yalnızca süs olsun diye dokunduk, sonra da bir kenara bıraktık? Şimdi dürüst olalım kendimize. O listenin ne kadar büyük olduğunu görmek acı verici olabilir. Benim adıma konuşacak olursam; evet, oldukça büyük bir listeye sahibim. Her gün ağzımdan çıkan bir söz mesela: “Bu akşam kitap okumaya başlayacağım.” Ama kapağını açmadığım kitaplar sırasını bekliyor hâlâ. Ya da içimde yıllardır kor gibi duran dans hayali… Hep yarım kaldı. Çünkü tamamlamak için çaba göstermedim. Oysa bir adım atsam, neler başaracak potansiyele sahip olduğumun farkındayım. Yapmamak benim tercihimdi; yapamamak ise kaderin bahanesi. Artık tercihlerimi kadere bırakmayı bıraktım. Bir adım atıyorum. Ve yazmaya başladım. Zihnimde taşıdığım o yoğunluğu, kalemimle kâğıda döküyorum. Döktüklerimi de sizler toparlayın istiyorum. Gelin, birlikte bir başlangıç yapalım. Hayallerimizi yalnızca süs olmaktan çıkarıp hedef rotasına dönüştürelim. Yolun zorluğu gözünüzü korkutmasın; çünkü zor görünen yollarda verilen mücadele, başarıya ulaştığında çok daha anlamlı ve çok daha lezzetli olacaktır. Sevgili dostum, yazar Gökhan Çolak’ın da dediği gibi: “İnsan başarıya gereksinim duyar.” Çünkü başarıya ulaştıkça, insan önündeki engelleri acı çekerek değil, zevk alarak aşar. Zamanın tutsağı olmak yerine, hedefinize emin adımlarla ilerleyen bir insan olmanız dileğiyle…