Yarım Kalanın Yükü

Tamamlanmak… Nedir ki? Bir varış mı, yoksa sadece bir yanılsama mı?

Bazı hikayeler vardır; yarım kalır, eksik bırakılır. Ve biz, o eksikliğin içinde dolaşır dururuz. Çünkü yarım kalan hiçbir hikaye, zihnimizin yakasını bırakmaz. Sonsuz bir döngüde döner durur, her defasında başka bir “keşke”ye çarparız.

Bazen düşünüyorum…
Zeigarnik etkisi diye bir şey varmış; insan zihninin, yarım kalanı tamamlanmış olana göre daha çok hatırlaması. Belki de bu yüzden, bitmeyen her şeyin etkisinden kurtulamıyorum. Belki de yarım kalan, tamamlanandan daha güçlüdür; çünkü umut, hep yarım kalan yerde yaşar.

Bilim insanları der ki: “Bir şeyi yarım bırakmayın. Çünkü zihin, onu arka planda hep tamamlamaya çalışır; her olasılığı, her kombinasyonu dener durur.” Yani yarım kalan her şey, siz farkında olmasanız bile, ölene dek zihninizde sessizce çalışmaya devam eder. Şimdi bunu bir örnek ile açmak istersek, şöyle anlatayım;

Geçenlerde şöyle bir olay geldi başıma, bir arkadaşımı evinin önünde indirmek için durduğumda, dörtlülerimi yakmayı unutmuşum. Motorcu bir kadın arkadaş yanıma yaklaşıp bağırmaya başladı. Sonra…

Evet, ben de şimdi bir hikayeyi yarım bıraktım.

Artık ben, sizin zihninizin bir köşesinde yer edindim. Zeigarnik etkisi devreye girdi bile.

Zihniniz bu hikayeyi tamamlamak için kendi yollarını arayacak. O motorcu kadın kimdi? Ne söyledi? Ne oldu?

Olasılıkları düşünecek, kombinasyonlar kuracaksınız ve ben, belki siz farkında bile olmadan, sizinle kalacağım. Bilinçaltınızın bir köşesinde, hiç beklemediğiniz anlarda karşınıza çıkacağım. İşte, “insanların zihninde iz bırakmak” dediğim şey tam bu değildi ama olsun. Yarım kalan bir hikayeyle girdim zihninize...

O yüzden güzel insan, sebep ne olursa olsun, hiçbir şeyi yarım bırakma. Bir kitabı, bir cümleyi, bir duyguyu ya da bir ilişkiyi…

Tamamla. Yarım kalan her şey, zihnin perde arkasında sürekli oynatılan bir film olur. Bitmeyen bir sahne, kapanmayan bir parantez gibi ve insan, tamamlanmamış hikayelerin yükünü bir ömür taşır.

Şimdi, az önce verdiğim o örneği kendi hayal gücünle tamamla. Çünkü tamamlanmayan her şey, iz bırakır.
Bende yarım kalan bir hikayeyi ne tamamlayabilmiş, ne de bitirebilmiştim. Sonra anladım ki, artık oturup onu tamamen sonlandırmamız gerekiyordu. Kendisiyle konuştum ve dedim ki: “Yarım kalmak bizi değil, beni bitiriyor. Bu yüzden noktayı koymalıyız.” Bizim hikaye, virgüllerle dolup taşar hâle gelmişti. Artık mantıklı değildi. Noktayı koymalıyız dedik ve koyduk.

Şimdi zihnimde ona dair hiçbir soru işareti kalmadı. Nasip değilmiş dedik ve bitirdik.

Çünkü yarım kalan her şey, zihninden eksiltir, ruhundan çalar. Unutma.
Bazı hikayeler biter, bazıları ise bitmese de yaşanmaz. Ve ben, yaşamayanı artık taşımam.